تبلیغات اینترنتیclose
از آفتاب هر شبه بیدار می شوم(فرخ تمیمی)
پیچک ( فرخ تمیمی)
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ شنبه 20 آبان 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

دیدار
1

**

از آفتاب هر شبه  بیدار می شوم

 دنیای نودمیده  پاکی  را  احساس  می کنم

 پس چارگوش  روشن  اقلیم  تازه را می پویم

با یاس و یاسمن  می رویم .

 هان سرزمین شادی موعود

ای گُلبهی ، حریرتراوا

تا صبحدم  بریزد  از مشرق  اتاق

 سرمست،  بی قرار

در مغرب  جهان

 در سایه سار  زلفت،  آسودم.

2

با این خموشی

 از چاهوار  گریه را به جایی نمی بری

                                              زنهار

شکنج  گیسوانت

از سختان  نا پیموده می گوید

کبوتری که تنها می پَرَد در توفان

شاخ زیتونی  می جوید

 پس  از لُجه ها  فرود ایمنی  بر ساحل  نیست

 مگر  کشتی  تابوت  شما شود

که خدا  چنین خواهد

  تا زمین  دوباره

  بی گریه و گوری

گیاه برویاند

 قفس  نباشد

 پرنده مانَد  و آواز

ستاره  باشد و  پرواز

از نقش  تو  این  را خواندم

 در پُرسه ی عزیزی که فنجان قهوه  در گردش  بود .

  بر پله های  چل

 ای سوگوار  ناباور

 آن  چل  شبانه شب

 آیا چگونه  آمد  و کی  بگذشت

 در کوره وار تب .

همراه  آن عزیز  مسافر

 یک  یا  دو گامی  رفتن

  شیر غلیظ آهک ، بوی  خطوط  را، اما

 باور نکردن

 در باور شمایان،  هرگز

 می گنجد  این  که در دوراهه ی  هستی  و نیستی

 بر همسفر  که پست  و بلندان  را با هم  گذشته اید

لب هایتان  درود،  نه، بدرود  سردهد.

 او مهر  را به  منزل  اردی بهشت

با یک نظر،  سپرد

 همپای  کاروان  شتاب آهنگ،

خواندیم  و دیده ایم  که خوبان

 در سایبان  عشق  و جوانی

از جامه  گرد  روز و شبان را  گرفته اند .

رودی  که رو  به شط  روان دارد

 ای سوگوار

 بر پله های  چل

  هم باوریم  و هر دو یقین  کردیم .

  باری  به یاد دار  که، مردان

 آماج  دردهای کبود زمانه اند

 

فرخ تمیمی

http://www.farrokhtamimi.org/farsi/poem/tazeha/12.htm

برچسب ها : ,

موضوع : تازه ها 1, | بازديد : 231